Igl è destinà uschia

Da Sibylle Pfiffner

Davart destins vegni discussiunà enavant ed enavos. Tgi pretenda che la vita saja destinada e tgi manegia ch’ins possia influenzar ses destin. Omaduas frasas cuntegnan in pau vardad. Tgi che manegia ch’el cuntanschia insatge mo cun agid da ses destin, sa sbaglia. Per viver ina vita cun uschè paucs quitads sco pussaivel, po mintgin contribuir sia part.
Sa lamentar da l’atgna sort è pli simpel che da midar insatge en la vita. Deplorablamain han tscherts umans dapli discletg ch’auters. Insatgi che nascha cun in impediment sto emprender da viver cun ses destin. Per regla funcziuna quai meglier che tar ina persuna che ha in accident e vegn alura en la sutga cun rodas. U che la persuna pertutgada accepta ses destin u ch’ella va a la malura. La tenuta positiva ha gia dumagnà blers umans sur il culm. Ir a frusta, sa ruinar, pirir – quai capita mo a talas persunas che na prendan betg enta maun lur destin. Las consequenzas èn alura patratgs da suicidi, malcuntentientscha e cumpassiun cun sasez. Sa chapescha ch’igl è grev da viver cun depressiuns e fobias, ma tge nizzegian patratgs negativs en tals muments? Mintga uman dispona da forzas zuppadas. Sche quellas forzas vegnan in di nunspetgadamain a la glisch, pon ins levgiar a sasez la vita en cas da problems. Cun il patratg pon ins far il nunpussaivel. Quest proverbi è gia vegl e tuttina cuntegna el tanta vardad. Tgi che persequitescha consequentamain sias finamiras, decida era davart ses destin. Insatgi che spetga fin ch’el vegn pavlà, na contribuescha betg tant a ses destin sco insatgi che prenda enta maun sia vita. La defensiun persunala è il meglier agid. Mo ins sez ha enta maun la vita – nun ch’ins pendia mo pli vi da maschinas e guardia en fatscha a la mort. Turmentar sasez a la mort cun patratgs negativs na signifitgescha nagut auter ch’ina tortura perpetna. Igl è pli lev ditg che fatg, ma tgi che vesa adina puspè la glisch a la fin dal tunnel, vegn era remunerà persuenter. Il viadi sur il culm passa pli spert sch’insatgi sa gida cun ina channa che sch’insatgi zoppegia tschorv sur in plaun malguliv. Mintga vita è ina giada u l’autra buttanusa, ma pertge sa stgarpitschan tschertins pli gugent sur in crap enstagl d’evitar l’impediment e guntgir il privel? Mintgatant cumplitgescha ed engrevgescha l’uman sia atgna vita e pensa che quai saja ses destin. Giudessan ed appreziassan ils umans pli fitg lur vita, na dessi betg tants destins negativs. Igl è destinà uschia – la vita è in regal che mintgin po influenzar in zic. Tgi che crai en sasez vesa ses destin sco ina festa perpetna, e tgi che sa fida da l’agid dals conumans vegn probablamain a purtar a lunga vista in grev crap si dies. Jau prend la channa e guntgesch ils craps. Sche jau stgarpitsch dentant tuttina ina giada sur in crap, ma gid jau puspè cun la channa. Jau na less betg ma ruschnar dal culm si, na, jau preferesch ina via main crappusa. Quai è mes destin, mia tenuta envers la vita – jau ves las varts positivas da la vita, crappa vi u nà. Jau influenzesch mes destin.