Schubregiada da primavaira

Dad Anita Simeon

Cotschen è en emprima lingia la colur da l'amur, da la passiun ma er da la dolur. Plaschair e suffrientscha na stattan bain nagliur uschè manaivels in da l'auter sco en ina relaziun intima tranter dus umans. In'istorgia d'amur:
ler sun jau stada per la davosa giada en tia abitaziun. Vid. Las paraids melnas. Enstagl dals maletgs glischan quaders en alv. Vi da las fanestras anc ils sumbrivals provisorics, che na pudevan tuttina betg zuppar insatge - e na stuevan er zuppar nagut. Il pli tard en l'alva da la damaun era tut cler - tes schem gieva tras pel ed ossa. Gugent avess jau tegnì mes det sin tia bucca, ans purtà enavos en il silenzi contemplativ plain desideris controllads - ma memia tard. En la chombra, sin il palantschieu sa ruschnond, il letg dauzà. L'elevaziun dal plaun engrazia el a tia amur passada - a mai plascheva la matratscha per terra bler meglier. Pli pauc ritual, dapli charn. Sur il letg il maletg che na para betg da tutgar en quest rom. Il chau sbassa sco sche la bordura sura giaschess sco in giuf sin il purtret. En la glista sut ina foto che jau n'hai anc mai vesì. Il resvegl da tia vita nova. Jau ma retir. Il palantschieu da bast schluppina sut mes pes. Tgi sa, quant vin che nus avain svidà suror. Memia falombers maisa e sutga per tegnair pitga a la membra oscillanta. Mes palpadets stritgan sur il regal. Ils cudeschs mancan, ma la pulvra è anc qua. I fiss pussaivel da chattar per mintga cudesch ses lieu - ma invan. Jau ser la porta ed il suffel leventa la pulvra.